Një prej tyre është Auto-Brightness (ndriçimi automatik). Edhe pse tingëllon logjik që ekrani të rregullohet automatikisht sipas dritës në dhomë, kjo opsion shpesh është armik i cilësisë së imazhit – sidomos nëse doni të shikoni filma ashtu siç i ka menduar regjisor i tyre.

Problemi kryesor me këtë funksion është papritshmëria e tij. Imagjinoni që jeni duke parë një film në një ditë me re – sapo dielli shfaqet pas dritares, televizori rrit menjëherë ndriçimin.

Kjo krijon një imazh që ndryshon vazhdimisht dhe shpërqendron shumë. Në vend të një cilësie të qëndrueshme, merrni ngjyra të zbehta dhe kontrast të dobët në mes të një skene të rëndësishme filmi.

Natyrisht, ndriçimi automatik nuk është plotësisht i pavlerë. Nëse televizorin e përdorni kryesisht për të parë lajme ose ndeshje sportshe gjatë ditës – ku saktësia e ngjyrave nuk është decisiv – mund ta lini të aktivizuar. Në këto situata, është më e rëndësishme që të shihni qartë atë që po ndodh në ekran sesa të arrini kontrastet perfekte.

Megjithatë, për shikim filmash apo seri, ekspertët rekomandojnë fikjen e funksioneve të përgjithshme të përpunimit të imazhit (përfshirë ndriçimin automatik) dhe vendosjen manuale të ndriçimit sipas preferencës suaj për një përvojë më të mirë vizuale. /Periskopi